Boban Radević, nekadašnji bliski saradnik Vladislava Dajkovića, a danas funkcioner Nove srpske demokratije (NSD) Andrije Mandića, označen je u trećem delu istraživanja Instagram naloga „CRNI BOX“ kao jedna od osoba povezanih sa mrežom anonimnih i stranački orijentisanih stranica.
Prema navodima objavljenim u okviru istraživanja, ta mreža služi za političke obračune sa predsednikom Srbije Aleksandrom Vučićem, srpskim političarima u Crnoj Gori, bivšim političkim saveznicima i novinarima koji se ne uklapaju u politiku aktuelnog rukovodstva NSD-a.
U objavi pod nazivom „Istraga 03“, Radević se predstavlja kao nova karika mreže čije je formiranje u prethodnim delovima istraživanja povezano sa Ksenijom Mandić Kljajić, sestrom predsednika Skupštine Crne Gore i lidera NSD-a Andrije Mandića.
Prema tvrdnjama „CRNI BOX-a“, Radević je osnovao i lično upravlja stranicom „Podgorica info“, dok se njegovo ime povezuje i sa „Društvenim portalom“ i „Sedmim bataljonom“. U istom istraživanju navodi se i da se stranica „Vasojevići – najveće srpsko pleme“ koristi za oštrije napade na političke protivnike.
Od Dajkovićevog saradnika do odbornika
Politički put Bobana Radevića nije počeo u Novoj srpskoj demokratiji, već uz Vladislava Dajkovića, koji ga je uveo u Slobodnu Crnu Goru i poverio mu funkciju generalnog sekretara stranke.
View this post on Instagram
Radević je na taj način dobio i priliku da uđe u lokalnu politiku. Kada je Dajković u septembru 2023. podneo ostavku na odborničku funkciju zbog preuzimanja mesta rukovodioca Službe za građane, upravo Radević je nasledio njegov mandat.
Tada je javno zahvalio Dajkoviću na ukazanom poverenju i poručio da će funkciju obavljati „časno i na dobrobit svih građana“. Prema tadašnjim navodima „Vijesti“, Radević je rođen 1999. godine u Beranama, završio je Fakultet za turizam i hotelijerstvo u Kotoru i bio generalni sekretar Slobodne Crne Gore.
Radević je tokom tog perioda bio jedan od najbližih Dajkovićevih saradnika. Učestvovao je u stranačkim kampanjama, snimao promotivne spotove, nastupao na konferencijama i predstavljao Slobodnu Crnu Goru u Skupštini Glavnog grada.
Njihovu bliskost Dajković je javno pokazao i u septembru 2025. godine, kada je u objavi povodom Radevićevog venčanja svog saradnika nazvao „bratom i saborcem“.
Angažman u lokalnoj administraciji
Radević je preko političkog angažmana dobio priliku i za rad u lokalnoj administraciji. Odbornik Socijaldemokrata Miloš Mašković je u julu 2024. godine objavio da je Radević zaposlen u Službi za građane kojom je rukovodio Dajković.
Mašković je tada tvrdio i da je Radević, kao odbornik, glasao za povećanje budžetske stavke namenjene zaradama u Glavnom gradu, ocenjujući da je reč o slučaju u kojem je stranački saradnik dobio mesto na platnom spisku gradske uprave.
Samo 36 dana do prelaska u NSD
Početkom 2026. godine Radević je napustio Slobodnu Crnu Goru, iako je samo nekoliko nedelja ranije nastupao uz Dajkovića i branio odluke te stranke.
Sredinom januara učestvovao je sa Dajkovićem u javnim nastupima i analizama političke situacije u Podgorici. Obojica su tada obrazlagala odluku o uskraćivanju podrške gradonačelniku Saši Mujoviću, između ostalog zbog pitanja Botuna i odnosa gradske vlasti prema zahtevima njihove političke grupacije.
Radević je 18. februara napustio Slobodnu Crnu Goru, ali je zadržao odbornički mandat. Tada je saopštio da će nastaviti da deluje kao nezavisni odbornik i naglasio da njegov odlazak nije posledica sukoba sa Dajkovićem, već „ideoloških i političkih mimoilaženja“.
Međutim, njegova politička nezavisnost trajala je svega 36 dana.
Već 26. marta Radević je pristupio Novoj srpskoj demokratiji. NSD ga je tom prilikom predstavio kao jednog od „mladih, školovanih, odgovornih i časnih ljudi“ koji su prepoznali potrebu za ukrupnjavanjem političke snage oko Andrije Mandića.
Brzina prelaska otvorila je pitanje da li je odlazak iz Slobodne Crne Gore zaista predstavljao početak političkog osamostaljenja ili samo prelazak u drugi politički tabor.
Posle prelaska usledio plaćeni angažman
Politički transfer u NSD ubrzo je praćen i angažmanom u Skupštini Crne Gore.
Prema zvaničnoj dokumentaciji Skupštine Crne Gore, Radević je tokom aprila i maja 2026. godine bio angažovan kao konsultant poslanika NSD-a Jovana Vučurovića. Za taj posao primao je 1.000 evra neto mesečno.
Podatak je, prema navodima istraživanja, utvrđen na osnovu dokumentacije koju je Skupština dostavila po zahtevu za slobodan pristup informacijama.
Hronologija je pritom jasna: Radević je 18. februara napustio Slobodnu Crnu Goru, 26. marta pristupio NSD-u, a već u aprilu dobio plaćeni angažman za poslanika te stranke.
U istraživanju „CRNI BOX-a“ navodi se i tvrdnja da je njegovom prelasku prethodilo obećanje visokog funkcionera NSD-a da će mu pomoći u otplati stambenog kredita. Za taj deo navoda, međutim, u samom tekstu nisu predstavljeni bankovni izvodi ili drugi nezavisno provereni dokazi.
Zbog toga se kao legitimno pitanje nameće na osnovu kojih kriterijuma je Radević izabran za konsultanta poslanika Jovana Vučurovića, koje je konkretne poslove obavljao i kakav je bio učinak njegovog angažmana.
„Podgorica info“ kao politička platforma
Jedan od ključnih navoda „Istrage 03“ odnosi se na stranicu „Podgorica info“. Prema istraživanju, Radević je označen kao osoba koja njome upravlja.
Na toj stranici redovno se objavljuju njegove izjave, televizijski nastupi i političke poruke, dok se protivnici NSD-a predstavljaju kao protivnici srpskih interesa i Srpske pravoslavne crkve.
Ukoliko su navodi istraživanja tačni, „Podgorica info“ ne funkcioniše samo kao stranica koja prenosi političke aktivnosti jednog funkcionera, već kao platforma koja sistematski prati njegove političke poruke i daje prostor za napade na njegove protivnike.
„Sedmi bataljon“, „Društveni portal“ i „Vasojevići“
Prema istom istraživanju, politička linija koja se pojavljuje na „Podgorici info“ može se uočiti i na drugim stranicama – „Društvenom portalu“ i „Sedmom bataljonu“.
Navodi se da „Društveni portal“ objavljuje Radevićeve napade, dok pojedine sadržaje preuzima od „Sedmog bataljona“. Na taj način, prema autorima istraživanja, različite stranice međusobnim deljenjem sadržaja stvaraju utisak većeg broja nezavisnih izvora, iako plasiraju slične političke poruke.
Kao još jedan deo ove strukture označena je stranica „Vasojevići – najveće srpsko pleme“, čiji sadržaj, prema navodima istraživanja, služi za oštrije napade, nakon čega se određene poruke dalje prenose preko drugih stranica.
Autori istraživanja ovaj obrazac opisuju kao zatvoren propagandni krug: jedna stranica objavi sadržaj, druga ga prenese kao vest, a treća ga dodatno proširi.
Nova karika u ranije označenoj mreži
„Istraga 03“ predstavlja nastavak prethodnih delova istraživanja. U prvom delu objavljeni su podaci o stranici „Sedmi bataljon“, koja je ranije nosila naziv „Pravda za Vesnu Bratić“.
Prema navodima istraživanja, isti Facebook identifikacioni broj pratio je stranicu kroz promenu naziva i političkog sadržaja, dok su objave kasnije korišćene za napade na Aleksandra Vučića, Milana Kneževića, Vladislava Dajkovića i druge srpske političke predstavnike.
U drugom delu istraživanja kao koordinatorka mreže označena je Ksenija Mandić Kljajić, dok su kao operativci pomenute Jelena Milošević i druge osobe bliske vrhu NSD-a.
U trećem delu kao nova karika označen je Boban Radević – političar koji je nakon prelaska u NSD dobio funkciju u stranci, plaćeni angažman u Skupštini i, prema navodima istraživanja, značajnu ulogu u radu pojedinih anonimnih stranica.
Pitanja za vrh Nove srpske demokratije
Navodi iz istraživanja otvaraju niz pitanja za rukovodstvo Nove srpske demokratije.
Pre svega, da li je rukovodstvo stranke upoznato sa radom stranica „Podgorica info“, „Sedmi bataljon“, „Društveni portal“ i „Vasojevići – najveće srpsko pleme“? Da li funkcioneri NSD-a tim stranicama dostavljaju materijale i ko finansira njihov rad?
Posebna pitanja odnose se na Bobana Radevića: da li je osnovao stranicu „Podgorica info“, ko ima pristup njenom nalogu i kakav je njegov odnos sa administratorima drugih stranica koje se pominju u istraživanju?
Odgovori na ova pitanja bili bi važni kako bi se razjasnilo da li je reč o međusobno povezanim, ali nezavisnim platformama ili o koordinisanom političkom komunikacionom sistemu.
Između političkog angažmana i medijske mreže
Slučaj Bobana Radevića, posmatran kroz navode istraživanja i dostupnu dokumentaciju, otvara šire pitanje odnosa između političkih funkcija, stranačke infrastrukture, javnog novca i anonimnih digitalnih platformi.
Njegov put od bliskog saradnika Vladislava Dajkovića, preko kratkog perioda deklarisane političke nezavisnosti, do pristupanja NSD-u i angažmana u Skupštini odvijao se u relativno kratkom vremenskom periodu.
Istovremeno, istraživanje „CRNI BOX-a“ njegovo ime povezuje sa mrežom stranica koje plasiraju politički sadržaj i napadaju protivnike NSD-a.
Ukoliko se navedene veze potvrde, to bi otvorilo pitanje postojanja neformalne političko-medijske infrastrukture koja funkcioniše izvan formalnih stranačkih kanala.
Zbog toga su odgovori Andrije Mandića, Nove srpske demokratije i samog Bobana Radevića od posebnog značaja za razumevanje načina na koji se u Crnoj Gori danas vode političke kampanje na društvenim mrežama.
